دنياي زينب

ای کاش روزی نرسد که بهار عاشق شود؛چشمانش گریان و همرنگ پاییز شود.ای کاش روزی نرسد که گر راز دلت،نزد یار هویدا شد؛پشیمان شوی.ای کاش روزی نرسد کهدل کودک یتیمی را بشکنی.ای کاش روزی نرسد که در تنهایی،آنگاه که دنیایت سیاه است؛تنها توانی راز دل با دفتری گویی.ای کاش روزی نرسد که دست نیازمندبینی و دست نگیری.ای کاش روزی نرسد که روز ها را بهامید غروب و شب ها را به امید طلوعبگذرانی.ای کاش!و ای کاش!و در آخر می گویم:"ای کاش روزی نرسد کهانسانیت در سرشت خلیفته الله،کلمه ای شود گنگ و مبهم." دنياي زينب...